میرزاآقا عسگری.مانی
 
پرچمها
 
برگذرگاهها
رنگهای خود را به بانگی بلند سرداده اند
پرچمهای همگریز!
به خردک نسیمی
و به اندکک هواخواهانی دلخوشند!
 
به شماره ی سرها، رویا
به شماره ی پرچمها، تفرقه.
اینست داستان زمین!
چه تنها، چه بی غوغائی   تو
پرچم سپید مهربانی!
رویای عشق را و آزادی را تو با خود حمل می کنی
و شگفتا
کسی درودی به تو نمی گوید
خونی به پای تو نمی افشاند!
کجایند عاشقان
                  ... کجایند؟
 
چه پرشمارند کرنشگران پرچمها
و چه تنهائی تو
پرچم سپید مهربانی!
 
دیده به دوردست می دوزم
و جهانی اراده می کنم
با یک پرچم
که تو باشی!
 
                                             فروردین ۱۳۶۵