 radiomani2012@gmail.com |
میرزاآقا عسگری (مانی) |
|
|
MirzaAgha Asgari.Mani
|
|
|
نظرات دیگران |
|
|
|
| عنوان: ما عقب نماندیم بلکه عقب نگهداشته شدیم | |
|
با درود خدمت مانی گرامی میخواستم حرف آخر رو در اول گفته باشم بدون حاشیه روی.و آن اینستکه از زمانی که حضرت محمد سوار بر آن یابوی چموش خود به معراج رفت و قبل از آن قرآن رو نوشت ذهنیت یابو زده اسلام همراه با آن به ذهنیت ایرانی رسوخ کرد.یعنی که یک ذهنیت پست و دروغگو و شارلاتان و تقیه کار و...همه آنهائی که ذکر کردیدبر یک ذهنیت پاک ایرانی مبتنی بر گفتار و کردار و پندار نیک غالب شد.و این تازه آغاز فاجعه بود.فاجعه ای که طی 1400 سال روز به روز بر عمق و عرض آن افزوده میشود تا ماامروز به پدیده ای به نظر عجیب و غریب بنام جمهوری اسلامی رسیدیم.در حالی که چندان هم عجیب و غریب نیست.این غده ایست سرطانی که باید از ریشه خشک شود و ریشه آن همانا ذهنیت یابوپرستی در اسلام ناب محمدی ست. مانی پیامبر پاک سرشت ایرانی موقعیت را به خوبی از قبل حدس زده بود.بنا بر گفته وی جهانی که ما در آن زندگی میکنیم در سه دوره خلاصه میشود.اول زمانی بود که نور و تاریکی از هم جدا بودند و جهان بهشت برین بود.این زمان گذشت و ما وارد دوره دوم که اکنون در آن زیست میکنیم شدیم و این دوره ادغام و دخول نور در تاریکی و بالعکس آن است.در این دوره استکه ما شاهد پیدایش یابو ها و دین طرفدار آنهایعنی اسلام ناب محمدی هستیم.و اما دوره سوم از دید مانی پیامبر جدائی نوراز تاریکی و بازگشت به دوره اول است.یعنی دوره ای که دنیای نور بطور مستقل و جدا از تاریکیها زندگانی را به سر میبرد.این بدان معنا نیستکه دست روی دست گذاشته تا دوره سوم خود به خود فرا رسد بلکه باید دست در دست و بشکل یکپارچه و متحد جلوی گفتار و کردار و پندار زشت و شیطانی اسلام اهریمنی بایستیم تا همه آنها تبدیل به زیبائی از دست رفته گردند.در این میان از هر نوع امتزاج با نیروهای پلید و اهریمنی تاریکیها باید امتناع ورزید و بعد آنها راباید منزوی کردو پس از آن سرکوبشان کرد تا دیگر به خود اجازه حتی فکر کردن به آمیختگی دوباره با روشنائی را ندهند. بنا به گفته خود عربها بلافاصله پس از فتح ایرانزمین و آغاز سوزاندن کتابهای ایرانی از همه کتابها دود برمیخواست اما هنگام سوزاندن کتابهای مانی پیامبر از میان آتش طلا و جواهرات گران قیمت بیرون میزد و آنها در وجود مانی پیامبر دشمن واقعی خود را تشخیص دادند. با سپاس |
|